Breaking News

Η Ραχήλ Μακρή μηνύει τον Γιάννη Στουρνάρα | 17.06.2015

ΦΗΞΤΗ

17 Ιουνίου 2015

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ραχήλ Μακρή «Θυμίζουμε στον κ. Στουρνάρα ότι οι Γερμανοί εκτελούσαν τους ταγματασφαλίτες όταν πλέον δεν τους χρειάζονταν»

Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας έχει αποσαφηνίσει την Ελληνική διαπραγματευτική θέση με τους θεσμούς στην αναγκαιότητα εξεύρεσης λύσης και όχι απλά συμφωνίας.

Παράλληλα η σαράντα επτά σελίδων πρόταση περαιτέρω υποβάθμισης της ελληνικής οικονομίας με υφεσιακά μέτρα και καταδίκης της κοινωνίας στα αρνητικά αποτελέσματα της ανθρωπιστικής κρίσης απορρίφθηκε από το Ελληνικό Κοινοβούλιο.

Φαίνεται ότι η θέση του Πρωθυπουργού ότι: «Τον λογαριασμό θα τον πληρώσει η ολιγαρχία», θορύβησε ορισμένους οι οποίοι εξαπέλυσαν τους πολικούς υποτακτικούς τους σε εκστρατεία παραπληροφόρησης και οικονομικού εκφοβισμού των πολιτών.

Στο πλαίσιο αυτό η θέση του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, ότι: «Η αποτυχία ενός deal θα οδηγήσει σε χρεοκοπία και Grexit» ούτε στην ανάσχεση της εκροής καταθέσεων συμβάλει, ούτε την ηρεμία στο τραπεζικό σύστημα προάγει αλλά αντίθετα δύναται να θεωρηθεί ότι προκαλεί αστάθεια στο τραπεζικό σύστημα και εντάσσεται στο σύνολο εκβιαστικών πιέσεων προς την Ελληνική Κυβέρνηση να αποδεχθεί μια κοινωνικά και οικονομικά επαίσχυντη πρόταση.

Δεν είναι δυνατόν ο πρώην Υπουργός Οικονομικών και νυν Διοικητής της ΤτΕ να αγνοεί ότι σύμφωνα με τη συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη συνθήκη λειτουργίας αυτής η έξοδος από το ευρώ συνεπάγεται έξοδο της Χώρας από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Τη στιγμή μάλιστα που ο Γάλλος Υπουργός Οικονομικών Μισέλ Σαπέν δηλώνει: «Οι συνθήκες δεν προβλέπουν Grexit. Να μην μπούμε σε άγνωστα μονοπάτια»

Δεν είναι δυνατόν η Ελλάδα να βασίζει την τραπεζική ρευστότητα στον έκτακτο μηχανισμό ELA, τον οποίο κάποιοι μέχρι εχθές αγνοούσαν και λοιδορούσαν, και να υφίστανται εμπρηστικές δηλώσεις πανικού που θα αυξήσουν την εκροή καταθέσεων πέραν των 30 δισ. ευρώ που διαπίστωσε ο κ. Στουρνάρας για το διάστημα Οκτωβρίου 2014-Απριλίου 2015, χωρίς να μας διευκρινίζει εάν έχει πράξει το παραμικρό για να ανασχέσει το φαινόμενο.

Οι αρμόδιες εισαγγελικές αρχές οφείλουν να διερευνήσουν την ύπαρξη ενδεχόμενου δόλου στο σύνολο των δηλώσεων που διακυβεύουν την σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος και υποκινούν άμεσα ή έμμεσα τους πολίτες σε πράξεις πανικού.

Ως εκπρόσωπος των πολιτών θα αναλάβω όλες τις θεσμικές και κοινοβουλευτικές πρωτοβουλίες που κρίνονται επιβεβλημένες για να στηρίξω την εθνική προσπάθεια χωρίς εκβιαστικά διλλήματα συμφωνιών που αποκλίνουν από τις προεκλογικές δεσμεύσεις μας και στοχεύουν στην περαιτέρω φτωχοποίηση των πολιτών.

Γραφείο Τύπου Ραχήλ Μακρή

www.rachelmakri.com

Ακολουθεί η μηνυτήρια αναφορά της Ραχήλ Μακρή κατά του του Διοικητή της ΤτΕ, Ιωάννη Στουρνάρα

ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΗΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑΣ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΜΗΝΥΤΗΡΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ

Της Βουλευτού Κοζάνης Ραχήλ Μακρή,

ΚΑΤΑ

Του Διοικητή της ΤτΕ κου Ιωάννη Στουρνάρα

Με την παρούσα τίθενται υπ’ όψιν Σας τα κρίσιμα περιστατικά εκ των οποίων προκύπτουν κατά την γνώμη μου υπόνοιες και ενδείξεις σχετικά με την τέλεση των εγκλημάτων της Διασποράς Ψευδών Ειδήσεων (191 ΠΚ) και της Παράβασης Καθήκοντος (257 ΠΚ) και παρακαλώ διά τα καθ’ Υμάς.

Κυρία Εισαγγελεύ,

Έλαβα γνώση σήμερα των παρακάτω γεγονότων:

Στην ετήσια έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδας για τη Νομισματική Πολιτική 2014-15, την οποία κοινοποίησε στην Βουλή και την Κυβέρνηση και ανήρτησε ταυτόχρονα στον επίσημο διαδικτυακό ιστότοπο της Τράπεζας της Ελλάδος) ο κ. Στουρνάρας, Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας και πρώην υπουργός Οικονομικών,  προέβη σε ένα άνευ προηγούμενο θεσμικό ατόπημα

(http://www.bankofgreece.gr/BogEkdoseis/NomPol20142015.pdf):

Στην εισαγωγή (σελ.4) της σχετικής έκθεσης αναφέρει χαρακτηριστικά τα εξής :

 «η αποτυχία στις διαπραγματεύσεις θα είναι η αρχή µιας επώδυνης πορείας που θα οδηγήσει αρχικά σε πτώχευση και τελικά στην έξοδο της χώρας από τη ζώνη του ευρώ και -πιθανότατα- από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Μια ελεγχόμενη κρίση χρέους, όπως αυτή που διαχειριζόμαστε σήμερα µε τη βοήθεια των εταίρων, θα µμετατραπεί σε ανεξέλεγκτη κρίση, µε µμεγάλους κινδύνους για το τραπεζικό σύστημα και τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα. Η έξοδος από το ευρώ θα προσθέσει στο ήδη βεβαρημένο περιβάλλον µια νέα οξύτατη συναλλαγματική κρίση που θα εκτινάξει τον πληθωρισμό».

Όπως τονίζει,  «όλα αυτά σημαίνουν βαθιά ύφεση, δραματική μείωση των εισοδημάτων, πολλαπλασιασμό της ανεργίας και κατάρρευση όσων έχει πετύχει η ελληνική οικονομία στα χρόνια της ένταξης στην ΕΕ και κυρίως την περίοδο του ευρώ. Η Ελλάδα, από ισότιμο μέλος στον πυρήνα των ευρωπαϊκών χωρών, θα μετατραπεί σε μια φτωχή χώρα της Νότιας Ευρώπης».

Όπως είναι κατανοητό, ο Διοικητής της ΤτΕ, όταν διατυπώνει τέτοιες απόψεις, αυτές λαμβάνονται σοβαρότατα υπ’όψιν όχι μόνον από τους  μικροαποταμιευτές και μικροεπενδυτές αλλά «διατυμπανίζονται» παγκοσμίως προς Θεσμικούς Επενδυτές, Παράγοντες της Παγκόσμιας Κοινότητας, Κεντρικούς Τραπεζίτες, κλπ.

Η βαρύτητα δε του ατοπήματός του αυτού, λαμβάνει διαστάσεις  όχι μόνον απροκάλυπτης σκοπιμότητος αλλά και προφανέστατου δόλου, καθώς η συγκυρία κατά την οποία την υπέβαλλε κυριολεκτικά ενεργεί ως ισχυρότατος μοχλός πίεσης προς την Ελληνική Κυβέρνηση, ασκώντας πραφανέστατα ρόλο που δεν του αρμόζει, ούτε κατά το Σύνταγμα και τους Νόμους, ούτε και κατά το Καταστατικό της ΤτΕ.

Τα βασικά ατοπήματα στα οποία –εν γνώσει του- προέβη είναι τα εξής :

Α. Η υποβολή της σχετικής Εκθέσεως προς την Βουλή έγινε ακαίρως

Σύμφωνα με τις αρμοδιότητες της ΤτΕ , τις οποίες δεν θεωρούμε σκόπιμο να αναφέρουμε λεπτομερώς στην παρούσα μας, ανήκει και η «Έρευνα και Δημοσιεύσεις (δημοσίευση εκθέσεων και διεξαγωγή ερευνητικού έργου), ως ακολούθως:

«Στους σκοπούς της Τράπεζας της Ελλάδος περιλαμβάνεται η παρακολούθηση και ανάλυση της οικονομικής συγκυρίας και της νομισματικής πολιτικής. Για τον σκοπό αυτό δημοσιεύεται, κάθε χρόνο στα τέλη Απριλίου, η Έκθεση του Διοικητή για την ελληνική οικονομία, προκειμένου να δώσει μια αντικειμενική και ολοκληρωμένη πληροφόρηση ως προς τις οικονομικές επιδόσεις και προοπτικές της ελληνικής οικονομίας. Επιπλέον, ετησίως δημοσιεύονται δύο εκθέσεις για τη νομισματική πολιτική, η Ετήσια Έκθεση για τη Νομισματική Πολιτική το Φεβρουάριο και η Ενδιάμεση Έκθεση για τη Νομισματική Πολιτική τον Οκτώβριο, που υποβάλλονται στη Βουλή και στο Υπουργικό Συμβούλιο και περιγράφουν τη νομισματική πολιτική και τις οικονομικές εξελίξεις στην Ελλάδα και στη ζώνη του ευρώ.»

(http://www.bankofgreece.gr/Pages/el/Bank/responsibilities.aspx) 

Ποια ήταν η σκοπιμότητα για την υποβολή της Ετήσιας Έκθεσης στην Βουλή σήμερα, 17/06/2015, καθώς δεν προβλέπεται ούτε και από την ίδιο τον επίσημο ιστότοπο της ΤτΕ ότι αυτή διενεργείται δις ετησίως, τον Φεβρουάριο και τον Οκτώβριο, και μάλιστα μεσούσης της εξαιρετικά  «ύποπτης» περιόδου κατά την οποία κυριολεκτικά ώρα με την ώρα η Ελληνική Κυβέρνηση διαπραγματεύεται με τους Διεθνείς πιστωτές της κα τους «Θεσμούς» συλλήβδην, ώστε να «παραβεί» αυτή την «σχολαστικότητα» την οποία οφείλει να τηρεί κατά τις επαφές του με την Ελληνική Πολιτεία, ως Ανώτατος Θεσμικός Παράγων της ΤτΕ, επιφορτισμένης με πλειάδα αρμοδιοτήτων Νομισματικής Πολιτικής, εποπτείας του Τραπεζικού και Ασφαλιστικού Συστήματος στην Ελλάδα, Διαχειριστού διά του «Κοινού Κεφαλαίου» των αποθεματικών των ασφαλιστικών Οργανισμών κλπ;

Δεν γνώριζε ότι αυτή η ενέργειά του,  συμπίπτουσα χρονικά με αυτή την  χρονική περίοδο, που πρέπει το εσωτερικό μέτωπο της Χώρας μας να παραμένει αρραγές και πάντως ΔΕΝ έχει ο ίδιος την πολιτική ή θεσμική νομιμοποίηση να παρεμβαίνει «εική και ως έτυχε» και ως μη όφειλε), θα ελάμβανε τεράστιες διαστάσεις, ερμηνευόμενη ως η «εσωτερική φωνή των δανειστών»;

Β. Αλλά αυτό δεν θα εξαρκούσε για την υποβολή της παρούσας ενώπιον Σας:

Το μεγαλύτερο ατόπημα, που συνιστά πολλαπλή παραβίαση και του θεσμικού του ρόλου και των καταστατικών αρμοδιοτήτων του αλλά και υποδηλοί ΠΑΝΤΕΛΗ ΑΓΝΟΙΑ της Ευρωπαικής Νομοθεσίας, των συνθηκών της Ευρωπαϊκής Ενώσεως αλλά και συναφών κειμένων-εργασιών που είναι ανηρτημένες προ πολλού στον ιστότοπο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (http://papelesdesociedad.info/IMG/pdf/euro.pdf), είναι ότι δεν γνωρίζει (;) για το ότι δεν υπάρχει νομικά ουδεμία τέτοια δυνατότητα εξόδου της χώρας μας από το ευρώ, καθώς η προσχώρησή μας στην Ευρωπαϊκή Νομισματική Ένωση είναι πράξη αμετάκλητη και μη αναστρέψιμη!

Όπως θα επιχειρηματολογήσουμε κατωτέρω, για την αποκατάσταση της αληθείας, δυστυχώς όμως, μη δυνάμενοι πλέον να αποκαταστήσουμε και την ήδη συντελεσθείσα δραματική ζημία στην Ελληνική Οικονομία, οι γραπτές αυτές αναφορές στον πρόλογο της «Έκθεσης για τη Νομισματική Πολιτική» είναι παντελώς ψευδείς και ανυπόστατες!

Και βέβαια, εάν τις διατύπωνε ένας οιοσδήποτε πολιτικός, ή οικονομολόγος, εδώ ή στο εξωτερικό, αυτό ενδεχομένως μικρή σημασία θα είχε… Είναι δυνατόν όμως, ο Κεντρικός Τραπεζίτης της Χώρας να κινδυνολογεί τόσο ασύστολα, χωρίς να διερωτηθεί προηγουμένως εάν αυτά τα οποία υπογράφει (κι εξακολουθούν να είναι ακόμη και σήμερα ανηρτημένα!) υποδηλώνουν παντελή άγνοια; Μήπως θα πρέπει ταυτόχρονα να συγκληθούν τα αρμόδια όργανα της ΤτΕ για να επιληφθούν, όπως προβλέπεται και καταστατικά άλλωστε, για την επιβολή κυρώσεων;

Μπορεί ποτέ να διασύρει την ΤτΕ με τέτοιες ανακρίβειες, που ευθύς μόλις διατυπώθηκαν έσπευσαν Υπουργοί Ευρωπαϊκών Κρατών και εκπρόσωποι Θεσμών (ΕΕ, EUROGROUP, ΕΚΤ), διά των πλέον επίσημων χειλέων να διαψεύσουν αυτήν την πιθανότητα; Η άγνοια βασικών συνθηκών πυλώνων για την Ενιαία Ευρωπαϊκή Νομισματική Πολιτική έγινε «κατά λάθος» ή σκόπιμα;

Σε κάθε περίπτωση, η ζημία υπήρξε αναπόφευκτη… Οι εκροές σήμερα από το Τραπεζικό Σύστημα υπερέβησαν κάθε άλλη προηγούμενη ημέρα (άνω των 800 εκατ. ευρώ κατά πληροφορίες μας), το δε Χρηματιστήριο, αμέσως μόλις δόθηκε στην δημοσιότητα η συγκεκριμένη  έκθεση, (περί τις 12 το μεσημέρι) κατακρημνίσθηκε χωρίς έλεος… Και πώς δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς, όταν δηλώνεται ότι «υπάρχει άμεση πιθανότητα εξόδου της Χώρας μας από το ευρώ, και συνεπακόλουθα και από την Ευρωπαϊκή Ένωση!)

Τι δήλωσε όμως ο αξιότιμος κ. Διοικητής της ΤτΕ;

Ότι «η αποτυχία στις διαπραγματεύσεις…. θα οδηγήσει αρχικά σε πτώχευση και τελικά στην έξοδο της χώρας από τη ζώνη του ευρώ και ―πιθανότατα― από την Ευρωπαϊκή Ένωση»

Είναι νομικά ή άλλως ουσιαστικά εφικτό αυτό; Υπάρχει νομικός τρόπος την έξοδο ενός κράτους μέλους από την Ευρωζώνη, σύμφωνα με τις Συνθήκες της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

  • Ας δούμε λοιπόν τι ισχύει με βάση το Ενωσιακό Δίκαιο σχετικά με τη δυνατότητα εξόδου κράτους μέλους από την ευρωζώνη, είτε μονομερώς, είτε εάν της «επιβληθεί» από τις συνθήκες ή από πρωτοβουλία άλλων

Α. Κατά το άρθρο 50&1  ΣΕΕ (Treaty on European Union) «Κάθε κράτος μέλος μπορεί να αποφασίσει να αποχωρήσει από την Ένωση, σύμφωνα με τους εσω­τερικούς συνταγματικούς του κανόνες. 2. Το κράτος μέλος που αποφασίζει να αποχωρήσει γνωστοποιεί την πρόθεσή του στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Υπό το πρίσμα των προσανατολισμών του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, η Ένωση προβαίνει σε διαπραγματεύσεις και συνάπτει με το εν λόγω κράτος συμφωνία που καθορίζει τις λεπτομερείς ρυθμίσεις για την αποχώρησή του, λαμβάνοντας υπόψη το πλαίσιο των μελλοντικών του σχέσεων με την Ένωση. Η διαπραγμάτευση της συμφωνίας αυτής γίνεται σύμφωνα με το άρθρο 218, παράγραφος 3, της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η συμφωνία συνάπτεται εξ ονόματος της Ένωσης από το Συμβούλιο, το οποίο αποφασίζει με ειδική πλειοψηφία, μετά από την έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

Article 50

1.Any Member State may decide to withdraw from the Union in accordance with its own constitutional requirements.

2.A Member State which decides to withdraw shall notify the European Council of its intention. In the light of the guidelines provided by the European Council, the Union shall negotiate and conclude an agreement with that State, setting out the arrangements for its withdrawal, taking account of the framework for its future relationship with the Union. That agreement shall be negotiated in accordance with Article 218(3) of the Treaty on the Functioning of the European Union. It shall be concluded on behalf of the Union by the Council, acting by a qualified majority, after obtaining the consent of the European Parliament.

3.The Treaties shall cease to apply to the State in question from the date of entry into force of the withdrawal agreement or, failing that, two years after the notification referred to in paragraph 2, unless the European Council, in agreement with the Member State concerned, unanimously decides to extend this period.

4.For the purposes of paragraphs 2 and 3, the member of the European Council or of the Council representing the withdrawing Member State shall not participate in the discussions of the European Council or Council or in decisions concerning it.

A qualified majority shall be defined in accordance with Article 238(3)(b) of the Treaty on the Functioning of the European Union.

Συνεπώς, το πρωτογενές ενωσιακό δίκαιο προβλέπει ρητά τη δυνατότητα εξόδου από την Ευρωπαϊκή Ένωση, μόνον όμως μετά από πρωτοβουλία της χώρας-μέλους

Β. Αναφορικά με τη συμμετοχή στην ευρωζώνη (που επικαλέσθηκε ο κ. Στουρνάρας ότι τίθεται νομοτελειακά εν κινδύνω), δηλαδή την «εσωτερική ομάδα» εκείνων των χωρών της Ε.Ε. που επιδιώκουν να είναι μέλη της.

Αυτή η διαδικασία είναι  μη αναστρέψιμη: οι Συνθήκες έχουν προβλέψει μόνο διαδικασία εισόδου σε αυτή, αλλά όχι και εξόδου από αυτήν.

Τούτο προκύπτει με απόλυτη βεβαιότητα αν διαβάσει κανείς προσεκτικά τις διατάξεις των άρθρων 127-144 της Συνθήκης για την ΕΕ αναφορικά με τη νομισματική πολιτική.

Από δε τις διατάξεις των άρθρων 136-144 που αφορούν αποκλειστικά την ευρωζώνη, προκύπτει πέραν πάσης αμφιβολίας ότι και τα κράτη μέλη που δεν είναι μέλη της ευρωζώνης, είναι ουσιαστικά εν αναμονή της ένταξής τους σε αυτή υπό τις προϋποθέσεις των Συνθηκών.

Για το λόγο αυτό, κατά το άρθρο 139 παράγραφος 1 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ)  «τα κράτη μέλη για τα οποία το Συμβούλιο δεν έχει αποφασίσει ότι πληρούν τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την υιοθέτηση του ευρώ, αποκαλούνται «κράτη μέλη για τα οποία ισχύει παρέκκλιση».».

Για τα μέλη αυτά, π.χ. Μ. Βρετανία, σύμφωνα με την παράγραφο 3 του άρθρου 140 της ΣΛΕΕ προβλέπεται ότι «εάν αποφασισθεί, σύμφωνα με τη διαδικασία της παραγράφου 2, να καταργηθεί μια παρέκκλιση, το Συμβούλιο, με ομόφωνη απόφαση των κρατών μελών με νόμισμα το ευρώ και του συγκεκριμένου κράτους μέλους, μετά από πρόταση της Επιτροπής και μετά από διαβούλευση με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, θεσπίζει αμετάκλητα την ισοτιμία με την οποία το ευρώ αντικαθιστά το νόμισμα του συγκεκριμένου κράτους μέλους, και αποφασίζει τα λοιπά μέτρα που είναι αναγκαία για την εισαγωγή του ευρώ ως ενιαίου νομίσματος στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος.».

Αυτή είναι η διαδικασία με την οποία κράτος μέλος εισέρχεται στην ευρωζώνη. Δεν μπορεί όμως να εφαρμοστεί προς την αντίστροφη κατεύθυνση, δηλαδή για την έξοδο από την ευρωζώνη, καθώς δεν προκύπτει όχι μόνον ερμηνευτικά αλλά δεν θα συνήδε με τις θεμελιώδεις εκείνες «αξιακές» αποφάσεις που έλαβαν τα Ευρωπαϊκά Κράτη, ώστε η διαδικασία νομισματικής ένωσης να είναι «δρόμος χωρίς επιστροφή»!

Στο ίδιο συμπέρασμα οδηγεί και η μελέτη του Πρωτοκόλλου σχετικά με την ευρωομάδα (EE C 306/153, 17.12.2007), το οποίο στο προοίμιό του αναφέρεται «στον ενισχυμένο διάλογο μεταξύ των κρατών μελών τα οποία έχουν ως νόμισμα το ευρώ, εν αναμονή της υιοθέτησης του ευρώ από όλα τα κράτη μέλη της Ένωσης.»

Βάσει των ανωτέρω, προκύπτει σαφώς ότι καμία ρητή πρόβλεψη των Συνθηκών δεν επιτρέπει την έξοδο από την ευρωζώνη, η οποία φαίνεται να μην είναι καν σύμφωνη με το πνεύμα τους.

Γ. Τι θα γινόταν όμως εάν προέκυπτε από «ατύχημα» ( GREXIDENT) η de facto ανάγκη εξόδου ενός κράτους μέλους από την ευρωζώνη;

  1. Η επιλογή της λύσης της εξόδου από την Ευρωπαϊκή Ένωση βάσει του άρθρου 50 της Συνθήκης για την ΕΕ, διασφαλίζει προφανώς και την έξοδο από την ευρωζώνη (αφού η δεύτερη επέρχεται ως λογική και νομική συνέπεια της πρώτης). Θεωρητικά βέβαια θα μπορούσε ένα κράτος μέλος να εξέλθει της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αμέσως μετά να υποβάλει αίτημα επανεισόδου στην Ευρωπαϊκή Ένωση – αυτή τη φορά ως κράτος μέρος «στο οποίο ισχύει παρέκκλιση» (κατά το ανωτέρω άρθρο 140 παρ. 3 της ΣΛΕΕ), δηλαδή χωρίς το κοινό νόμισμα. Η αποδοχή τέτοιου αιτήματος από τους εταίρους, θα τοποθετούσε το κράτος μέλος αυτό στην «εξωτερική περιφέρεια» της Ευρωζώνης (πχ Μ. Βρετανία). Πράγμα όμως που θα προϋπέθετε την πλήρωση όλων των προϋποθέσεων της διαδικασίας για την (εκ νέου) είσοδο στην Ε.Ε., δηλαδή και την κύρωση της νέας συμφωνίας από όλα τα εθνικά κοινοβούλια των λοιπών κρατών μελών.
  2. Άλλος τρόπος εξόδου από «ατύχημα» θα ήταν η επίκληση των κανόνων της Σύμβασης της Βιέννης του 1969 για το Δίκαιο των Συνθηκών. Καταρχάς, για να διερευνηθεί καν μια τέτοια δυνατότητα, θα πρέπει εκ των προτέρων να γίνει αποδεκτό ότι στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης μπορεί να εφαρμοσθεί η Σύμβαση της Βιέννης, πράγμα το οποίο ερίζεται από τους νομικούς, λόγω της ιδιαιτερότητας του Ευρωπαϊκού Δικαίου. Συνεπώς, και διά αυτής της νομικής οδού (αν υποτεθεί ότι υπάρχει), τα αποτελέσματα θα ήταν αμφίβολα.
    Επιπλέον δε, ορισμένα κράτη μέλη της ΕΕ, όπως η Γαλλία και η Ρουμανία, δεν έχουν κυρώσει μέχρι σήμερα την Σύμβαση της Βιέννης, οπότε θα ήταν εξαιρετικά αμφίβολη η δυνατότητα επίκλησής της..
  3. Η σίγουρη λύση θα ήταν ασφαλώς η διαπραγμάτευση μιας τροποποίησης αυτού καθ’ αυτού του πρωτογενούς δικαίο, πράγμα εντελώς απίθανο, καθώς οι διαδικασίες που προβλέπονται για κάτι τόσο σοβαρό είναι εξαιρετικά χρονοβόρες και είναι μάλλον στερούνται βασιμότητος. .

Βάσει όλων των ανωτέρω λοιπόν, λαμβάνοντας υπόψιν το σχετικό νομικό πλαίσιο του ενωσιακού δικαίου,  δεν παρέχεται ΟΥΔΕΜΙΑ ΝΟΜΙΚΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ

Από πού λοιπόν ορμώμενος, βάσει ποιάς στοιχειώδους νομικής μελέτης, διατύπωσε τόσο αβίαστα και με παρρησία ο κ. Διοικητής της ΤτΕ, την σοβαρή πιθανολόγηση για έξοδο της Ελλάδος από το ευρώ, αν δεν οδηγηθούν σε επιτυχία οι διαπραγματεύσεις;

Δεν γνωρίζει ο κ. Στουρνάρας το Ευρωπαϊκό Δίκαιο; Δεν γνωρίζει τις κείμενες Συνθήκες; Η γνώριζε αλλά σκοπίμως εξεύδετο;

Η επίκληση των διατάξεων του Ποινικού Κώδικα :

Α. Ποινικός Κώδικας – Άρθρο 191

  1. Σε φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών και σε χρηματική ποινή καταδικάζεται όποιος διασπείρει με οποιονδήποτε τρόπο ψευδείς ειδήσεις ή φήμες ικανές να επιφέρουν ανησυχίες ή φόβο στους πολίτες ή να ταράξουν τη δημόσια πίστη ή να κλονίσουν την εμπιστοσύνη του κοινού στο εθνικό νόμισμα ή στις ένοπλες δυνάμεις της χώρας ή να επιφέρουν διαταραχή στις διεθνείς σχέσεις της χώρας. Αν η πράξη τελέστηκε επανειλημμένα μέσω του τύπου, ο υπαίτιος καταδικάζεται τουλάχιστον σε φυλάκιση έξι μηνών και σε χρηματική ποινή τουλάχιστον διακοσίων χιλιάδων μεταλλικών δραχμών.

Β. Ποινικός Κώδικας – Αρθρο 259

Κατά τη διάταξη του άρθρου 259 του ΠΚ «Υπάλληλος που με πρόθεση παραβαίνει τα καθήκοντα της υπηρεσίας του με σκοπό να προσπορίσει στον εαυτό του ή σε άλλον παράνομο όφελος ή για να βλάψει το κράτος ή κάποιον άλλο τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών, αν η πράξη αυτή δεν τιμωρείται με άλλη ποινική διάταξη». Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι για να στοιχειοθετηθεί το έγκλημα της παράβασης καθήκοντος, δράστης του οποίου είναι υπάλληλος, κατά την έννοια του άρθρου 13α του ιδίου Κώδικα, απαιτούνται : α) παράβαση υπηρεσιακού καθήκοντος, το οποίο καθορίζεται με νόμο ή με διοικητική πράξη ή με ιδιαίτερες οδηγίες της προϊστάμενης αρχής, ή ενυπάρχει στη φύση της υπηρεσίας του υπαλλήλου, β) πρόθεση του δράστη, δηλαδή δόλος που περιέχει τη θέληση παραβάσεως του καθήκοντος της υπηρεσίας και γ) σκοπός να προσπορισθεί στον ίδιο το δράστη ή σε άλλον παράνομη υλική ή ηθική ωφέλεια ή να επέλθει βλάβη στο κράτος ή σε κρατικό οργανισμό ή σε κάποιον άλλον.

Σύμφωνα με την συγκεκριμένη διάταξη, το έννομο αγαθό που προστατεύεται και προσβάλλεται από την αξιόποινη πράξη που προβλέπεται από αυτή είναι η λειτουργία των δημοσίων υπηρεσιών και των κρατικών οργανισμών αποκλειστικά προς το συμφέρον της πολιτείας και της κοινωνίας που έχουν ταχθεί να εξυπηρετούν οι υπάλληλοι με χρηστότητα και καθαρότητα.

Έτσι, αξιόποινη είναι η ελεγχόμενη πράξη (ενέργεια ή παράλειψη) του υπαλλήλου μόνον αν συνιστά (θετικά ή αποθετικά) έκφραση πολιτειακής βουλήσεως και άσκηση κρατικής εξουσίας μέσα στον κύκλο των δημοσίων υποθέσεων και όχι απλώς η παράβαση υποχρεώσεων, που ανάγονται και εξυπηρετούν άλλα συμφέροντα των δημοσίων υπηρεσιών ή οργανισμών, όπως η εύρυθμη λειτουργία αυτών, η τήρηση της υπαλληλικής δεοντολογίας κλπ.

Ως υπάλληλος κατά το άρθρο 13α του ΠΚ νοείται κάθε πρόσωπο στο οποίο έχει ανατεθεί, έστω και προσωρινά, η άσκηση υπηρεσίας δημοσίου δικαίου.. Ο δόλος του δράστη συνίσταται είτε στη θέληση είτε στη γνώση και αποδοχή της παραβάσεως των υπηρεσιακών του καθηκόντων (άμεσος ή ενδεχόμενος δόλος).

ΑΙΤΟΥΜΕΘΑ:ΚΑΤΟΠΙΝ ΤΟΥΤΩΝ

-Την άμεση επείγουσα ποινική διερεύνηση του ζητήματος, προκειμένου να υποστεί ο ένοχος την παραδειγματική τιμωρία για τις αξιόποινες πράξεις, που από την δικαστική ερεύνα ήθελε αποδειχθεί ότι διέπραξε.

ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΠΡΟΤΕΙΝΩ ΤΟΥΣ:

1.………………………..
2..……………………….

3..……………………….

Η Βουλευτής

Ραχήλ Μακρή

1_2053

makri

 

ÌÇÍÕÓÇ ÊÁÔÁ ÔÏÕ ÄÉÏÉÊÇÔÇ ÔÇÓ ÔÑÁÐÅÆÁÓ ÅËËÁÄÏÓ ÊÁÔÅÈÅÓÅ Ç ÂÏÕËÅÕÔÇÓ ÔÏÕ ÓÕÑÉÆÁ ÑÁ×ÇË ÌÁÊÑÇ ÓÇÌÅÑÁ ÓÔÏÍ ÅÉÓÁÃÃÅËÅÁ ÔÏÕ ÁÑÅÉÏÕ ÐÁÃÏÕ--ÖÙÔÏ ×ÑÇÓÔÏÓ ÌÐÏÍÇÓ//EUROKINISSI

680x382_680_382_imagesmadeimagesremotehttp_cretalive.s3.amazonaws.com253952r1_0_575_382_s

 

About Rachel Makri (2529 Articles)
Ραχήλ Μακρή
Αρέσει σε %d bloggers: