Breaking News

Ραχήλ Μακρή: «Όλες οι περιοχές της χώρας, διαθέτουν καταπατημένες δασικές εκτάσεις και πονηρούς πολιτικάντηδες. Αλλά, το κακό της Αττικής δεν υπάρχει πουθενά σε όλη την ελληνική Επικράτεια. Γι’ αυτό θα πρέπει όλοι να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί» | 19.12.2014

Απόσπασμα της από 19 Δεκεμβρίου 2014 ομιλίας της Ραχήλ Μακρή στη Μόνη συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής: «Πράξεις εισφοράς σε γη και σε χρήμα – Ρυμοτομικές απαλλοτριώσεις και άλλες διατάξεις».

ΡΑΧΗΛ ΜΑΚΡΗ: Το νομοσχέδιο «Πράξεις εισφοράς σε γη και σε χρήμα – Ρυμοτομικές απαλλοτριώσεις και άλλες διατάξεις» καλείται να αντιμετωπίσει, μεταξύ άλλων, ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας. Η κάλυψη της ανάγκης πολεοδόμησης από τη μια και η αυτονόητη προστασία του φυσικού περιβάλλοντος από την άλλη, ποτέ δεν βρέθηκαν, δυστυχώς, σε ισορροπία. Όχι γιατί οι Έλληνες έχουμε καμία φυσική τάση προς την άναρχη πολεοδόμηση. Την ίδια προδιάθεση έχουμε με όλους τους άλλους λαούς. Σε ποιον δεν θα άρεσε να μένει σε ένα σπίτι μέσα στο δάσος, με θέα στη θάλασσα;

Η ειδοποιός διαφορά της κοινωνίας μας είναι η πολιτική κουτοπονηριά ορισμένων πολιτικάντηδων, οι οποίοι, προκειμένου να κερδίσουν ορισμένες ψήφους, χαϊδεύουν τα αφτιά των καταπατητών και εμποδίζουν το κράτος να επιτελέσει τη συνταγματική του υποχρέωση με τροπολογίες και με άλλα τερτίπια.

Σχεδόν όλες οι περιοχές της χώρας, διαθέτουν καταπατημένες δασικές εκτάσεις και πονηρούς πολιτικάντηδες. Αλλά, το κακό της Αττικής δεν υπάρχει πουθενά σε όλη την ελληνική Επικράτεια. Γι’ αυτό θα πρέπει όλοι να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί στο τι υπογράφουμε, έστω κι αν οι εκλογές είναι κοντά.

Πιστεύουμε ότι ο κ. Ταγαράς να μην κάνει δεκτές ρυθμίσεις που εκθέτουν ολόκληρο το πολιτικό σύστημα.

Πιστεύουμε ακόμη ότι ο κ. Ταγαράς αποτελεί δείγμα αξιοπρεπούς, νοήμονα και ηθικού πολιτικού, κάτι πολύ σπάνιο στη συγκεκριμένη Συγκυβέρνηση.

Έχοντας, λοιπόν, τα χαρακτηριστικά αυτά, αντιλαμβανόμαστε την ειλικρινή αγωνία του για διασφάλιση αποφυγής μελλοντικών καταπατήσεων και την εξεύρεση δίκαιης λύσης για τα ήδη υπάρχοντα κρούσματα καταπάτησης δασικών εκτάσεων. Είμαστε διατεθειμένοι να συμβάλουμε στην προσπάθειά του, αν αποσύρει το άρθρο 12, καθώς θεωρούμε ότι αν περάσει το συγκεκριμένο άρθρο, θα επιβραβεύσει την καταπάτηση. Δεν θα υπάρχει νόημα μελλοντικής προστασίας, γιατί απλά δεν θα έχουμε τίποτα για να προστατεύσουμε.

Χωρίς καμία υπερβολή στους χαρακτηρισμούς, η συγκεκριμένη ρύθμιση είναι δασοκτόνα, όπως, άλλωστε, έχει ακουστεί από σχεδόν όλες τις πτέρυγες της Βουλής. Γιατί; Ας αρχίσουμε με τα έγγραφα πληροφοριακού χαρακτήρα.

Χωρίς δασικούς χάρτες πώς ο δασάρχης ή ο διευθυντής των δασών ήξεραν το δασικό ή μη χαρακτήρα μιας περιοχής; Δεν το ήξεραν. Απλά είκαζαν στην καλύτερη περίπτωση ή έβγαζαν αποφάσεις ως προϊόν διαπλοκής στη χειρότερη. Πήγαινε κάποιος, δηλαδή, καταπατούσε το δάσος, έβγαζε άδεια με τη μέθοδο του «λαδοτενεκέ» από την πολεοδομία και ύστερα πήγαινε στο δασαρχείο. Εάν του το χαρακτήριζαν «δασικό», έκανε ένσταση και μετά μια αίτηση στο δασάρχη, ο οποίος έκρινε με πληροφοριακά στοιχεία, δηλαδή ο Θεός και η ψυχή του. Δεν νομίζετε, λοιπόν, ότι ήρθε ο καιρός να κάνουμε σωστά τα πράγματα;

Ας αρχίσουμε, λοιπόν, από την κύρωση των δασικών χαρτών. Αυτοί δεν θα μας δείξουν μόνο ό,τι δεν ξέρουμε, αλλά θα αποτελέσουν την αντικειμενική βάση της συζήτησής μας. Ύστερα, αφού έχουν κυρωθεί οι δασικοί χάρτες, θα επιλύσουμε το πρόβλημα των κατοικιών που υπάρχουν στις δασικές εκτάσεις με τρόπο κοινωνικά δίκαιο. Δεν είναι ανάγκη να ανακαλύψουμε τον τροχό ξανά.

Υπάρχει ο Γενικός Οικοδομικός Κανονισμός του 1985, του αείμνηστου Αντώνη Τρίτση, ο οποίος προσδιορίζει με τρόπο ολοκληρωμένο την οικογενειακή στέγη και την αναλύει τόσο στη διάταξη όσο και στην καταπληκτική αιτιολογική έκθεση, η οποία είναι ολοκληρωμένη και όχι σαν αυτές οι οποίες κατατίθενται σήμερα που πολλές φορές αντιγράφεται η διάταξη. Η οικογενειακή στέγη προσδιορίζεται ως η μόνη κατοικία της οικογένειας στην περιφέρεια. Έτσι, σταματούν τα κόλπα με τη μεταβίβαση των λοιπών ακινήτων στα τέκνα.

Επίσης, για να μη νομιμοποιούμε βίλες αλλά σπίτια ανθρώπων που πραγματικά έχουν ανάγκη, θα προσδιορίσουμε έναν αριθμό τετραγωνικών ανά μέλος της οικογένειας, για παράδειγμα σαράντα τετραγωνικά. Με τον τρόπο αυτόν αποκλείουμε περιπτώσεις ενός ή δύο ατόμων που έχουν χτίσει πεντακόσια τετραγωνικά και έχουν πισίνες άλλα πεντακόσια τετραγωνικά και κρύβονται πίσω από τις διατάξεις για την πρώτη κατοικία.

Φυσικά θα μπουν και κριτήρια διαβίωσης, θα διερευνηθούν οι τρόποι κτήσης των αδειών και θα υπάρξει μια συνολική και μόνιμη λύση. Όχι τροπολογίες και ιδίως για τσιμεντοποίηση του υπολοίπου Αττικής και παροχή ανοχής επ’ αόριστον με διαρκείς αναβολές σ’ όσους έχουν καταπατήσει δάση και δεν θέλουν να ακυρωθούν οι σχετικοί χάρτες γιατί το μπλε της πισίνας ξεχωρίζει στην έγχρωμη αεροφωτογραφία.

Δείτε ολόκληρη την ομιλία εδώ

About Rachel Makri (2888 Articles)
Ραχήλ Μακρή
Αρέσει σε %d bloggers: