Breaking News

Ραχήλ Μακρή: «Οι μνημονικές κυβερνήσεις χρησιμοποιούν το δόγμα του ΣΟΚ στην κοινωνία για να παραδώσουν την ΤΡΑΙΝΟΣΕ

Ο ΟΣΕ σήμερα αποτελεί τον διαχειριστή υποδομής. Δεν πρέπει να τον συγχέουμε με την ΤΡΑΙΝΟΣΕ που είναι η εταιρία που εκτελεί τα σιδηροδρομικά δρομολόγια.

Η διάκριση είναι σοβαρή, γιατί οι γραμμές των τρένων και οι λοιπές υποδομές έχουν ένα βασικό χαρακτηριστικό. Είναι εντάσεως κεφαλαίου (απαιτούν πολλά χρήματα)  σε τέτοιο βαθμό που η απόσβεση τους ξεπέρνα κατά πολύ τα 100 χρόνια και σε ορισμένες περιπτώσεις φτάνει τον μισό αιώνα.  Κανένας ιδιώτης δεν κάνει μια επένδυση η οποία ενδέχεται να αποδώσει κέρδη μετά τα 100, 200 ή περισσότερα χρόνια. Παρόλα αυτά ο σιδερόδρομος αποτελεί κλειδί ανάπτυξης για μια Χωρά και απαιτείται και για Στρατιωτικούς και κοινωνικούς σκοπούς.

Τα δίκτυα των σιδηροδρόμων σε όλο τον κόσμο τον φτιάχνουν και τον συντηρούν τα κράτη. Εάν υπάρχουν ιδιωτικοποιήσεις αυτές είναι των εταιριών σιδηροδρομικών μεταφορών.

Σύμφωνα όμως με πρόσφατη έρευνα του Κέντρου Ερευνών Κοινωνικο-πολιτιστικής Αλλαγής (CRESC) του πανεπιστημίου Μάντσεστερ, με τίτλο «Η μεγάλη ληστεία των τρένων», η εμπειρία της τελευταίας 20ετίας από την ιδιωτικοποίηση των βρετανικών σιδηροδρόμων απέδειξε στην πράξη πόσο πιο δαπανηρή είναι η απόφαση αποκρατικοποίησης για τους Βρετανούς φορολογούμενους.

Πιο αναλυτικά ετησίως απαιτούνται πολλά περισσότερα δισεκατομμύρια στερλίνες από τον κρατικό προϋπολογισμό. Αιχμές για «εθισμό» στις κρατικές επιχορηγήσεις υπάρχουν εναντίον των εταιρειών και των ιδιωτών – επιχειρηματιών που ανέλαβαν την εκμετάλλευση μέρους των βρετανικών σιδηροδρόμων στη Δυτική Ακτή όπως ο πολυεκατομμυριούχος Ρίτσαρντ Μπράνσον της Virgin, η εταιρεία Stagedach και ο γαλλικός πολυεθνικός όμιλος Thales, οι οποίοι έβαλαν στο χέρι από το 1997 καθαρά κέρδη άνω των 500 εκατ. στερλινών.

Η Αγγλία αποτελεί επίσης το μοναδικό παράδειγμα Κράτους που προσπάθησε να ιδιωτικοποιήσει την διαχείριση της υποδομής χωρίς βέβαια να πουλήσει τις ίδιες τις υποδομές. Τι κατάφερε; Τόσα πολύνεκρα δυστυχήματα και κάστορα ατυχήματα που κρατικοποίησε πάλι την διαχείριση κλείνοντας τον νεοφιλελεύθερο πειραματισμό.

Για να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα. Ο ΟΣΕ  έχει στην κατοχή του την υποδομή και την διαχειρίζεται νοικιάζει δηλαδή τις γραμμές στη εταιρία ή στις εταιρίες σιδηροδρομικών μεταφορών.  Την υποδομή την πληρώνουν δυο με τρεις γενιές φορολογουμένων και δεν μπορεί να πουληθεί, ούτε να κλείσει.

Οι μνημονικές κυβερνήσεις έχουν βάλει στο μάτι την ΤΡΑΙΝΟΣΕ, η οποία το 2012 έβγαλε κέρδη. Για να πουλήσουν την ΤΡΑΙΝΟΣΕ χρησιμοποιούν επικοινωνιακά το δόγμα του ΣΟΚ για να τρομοκρατήσουν την κοινωνία.

Πέρα από αυτό κόβουν σε κομμάτια αρμοδιότητες του ΟΣΕ και το δίνουν σε νέες εταιρίες. Παράδειγμα η συντήρηση τροχαίου υλικού, όπου με το πρόσχημα ευρωπαϊκής υποχρέωσης, το οποίο δεν ξέρουμε εάν και κατά πόσο ισχύει, έφτιαξαν νέα εταιρία της έδωσαν την αποκλειστική παροχή υπηρεσιών προς το τροχαίο υλικό του ΟΣΕ/ΤΡΑΙΝΟΣΕ και τη βγάζουν στο σφυρί.

About Rachel Makri (2586 Articles)
Ραχήλ Μακρή
Αρέσει σε %d bloggers: